به گزارش خبرگزاری حوزه، دیدار تاریخی اعضای جامعه الزهرا سلاماللهعلیها با رهبر معظم شهید در ۳۰ آبان ۱۴۰۳ یادآور یک رویداد تاریخی است؛ روزی که جمعی از اعضای این مجموعه در دیدار با رهبر معظم شهید، به مناسبت چهلمین سال تأسیس جامعهالزهرا سلاماللهعلیها، پای سخنانی نشستند که فراتر از یک دیدار و یک مناسبت، افقی تازه پیش روی این نهاد علمی و تربیتی گشود.
در آن دیدار، رهبر شهید انقلاب در تعبیری عمیق و ماندگار، جامعهالزهرا سلاماللهعلیها را «یک پدیده بینظیر» توصیف کردند؛ تعبیری که برای هر یک از ما، هم مایه افتخار است و هم یادآور مسئولیتی بزرگ.
این سخن رهبر معظم شهید، اشاره به شکلگیری حرکتی بزرگ در تاریخ حضور علمی و معرفتی بانوان مسلمان داشت؛ حرکتی که زمینهساز حضور گسترده زنان در عرصه تحصیل علوم دینی، تعمیق معارف اسلامی، اندیشهورزی و دستیابی به مراتب عالی علمی و معرفتی شده است.
این پدیده، یکشبه شکل نگرفته است. پشتوانه آن، اندیشه بلند امام خمینی(ره)، تأیید و حمایت رهبر معظم انقلاب و سالها تلاش، مجاهدت، دلسوزی و همراهی انسانهایی است که هر یک به سهم خود، بخشی از این بنای بزرگ را ساختهاند؛ خواهران و برادرانی که در گذر چهار دهه، از شکلگیری و توسعه این مجموعه تا تربیت نسلهای متعدد بانوان عالم و فرهیخته، نقشآفرین بودهاند.
اما در میان فرازهای آن دیدار، شاید مهمترین پیام برای امروز و فردای جامعهالزهرا سلاماللهعلیها، تبیین فلسفه وجودی این مجموعه بود؛ آنجا که رهبر شهید انقلاب، یکی از دو فایده اصلی جامعهالزهرا سلاماللهعلیها را رساندن جمعی از بانوان کشور به سطوح عالی معرفت عقلی و نقلی دین دانستند.
این نگاه، افقی فراتر از آموزشهای معمول و حتی تربیت نیرو برای فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی ترسیم میکند. استناد ایشان به آیه شریفه «إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ» یادآور حقیقتی بنیادین است؛ اینکه تعالی انسان در گرو اندیشه پاک، باور عمیق، اعتقاد استوار و اخلاق الهی است.
رسالت جامعهالزهرا سلاماللهعلیها آن است که زمینه دستیابی بانوان به چنین سرمایهای از معرفت را فراهم کند؛ سرمایهای که نهتنها زندگی فردی آنان، بلکه خانواده و جامعه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
در این منظومه فکری، تحصیل علوم دینی برای بانوان صرفاً مقدمهای برای تصدی مسئولیتهای تبلیغی، فرهنگی و اجتماعی نیست؛ خودِ دانشاندوزی، فهم عمیق دین و ارتقای سطح فکری و اعتقادی زنان، ارزشی مستقل و والا دارد. هر بانویی که در این مسیر گام برمیدارد، هر طلبهای که به مرتبهای بالاتر از معرفت دست مییابد و هر ذهنی که با معارف الهی روشنتر میشود، بخشی از ثمره وجودی این مجموعه است؛ حتی اگر هیچگاه در جایگاه رسمی تبلیغ یا مسئولیتی اجرایی قرار نگیرد.
از همین منظر بود که رهبر شهید انقلاب در ترسیم آینده جامعهالزهرا سلاماللهعلیها، از ظرفیت پذیرش و تربیت دهها هزار و حتی صدها هزار طلبه سخن گفتند. تأکید ایشان بر اینکه حتی اگر همه این بانوان در موقعیت تبلیغ یا فعالیتهای گوناگون قرار نگیرند، نفس افزایش معرفت دینی آنان ارزشمند و بزرگ است، نگاه ما را به فلسفه وجودی این مجموعه عمیقتر میکند.
اکنون که دو سال از آن دیدار تاریخی گذشته است و آن کلمات به بخشی از هویت و حافظه جمعی جامعهالزهرا سلاماللهعلیها تبدیل شدهاند، بیش از هر زمان دیگری باید از خود بپرسیم:
ما در برابر این نگاه بلند چه مسئولیتی داریم؟ آیا توانستهایم متناسب با جایگاه و رسالتی که برای این مجموعه ترسیم شده است، گام برداریم؟ آیا برنامهها، تصمیمها و تلاشهای روزمره ما در مسیر تحقق همان افق قرار دارد؟
تعبیر «پدیده بینظیر» امانتی است که باید با تلاش، نوآوری، مسئولیتپذیری و مجاهدت علمی و تربیتی از آن پاسداری کنیم. هر تصمیم درست، هر فرصت تازه برای رشد یک طلبه، هر گامی در جهت تعمیق آموزش و پژوهش و هر اقدامی برای گسترش دسترسی بانوان به معارف دینی، میتواند بخشی از ادای این امانت باشد.
امروز مسئولیت ما تنها حفظ دستاوردهای گذشته نیست؛ باید آیندهای در تراز آن اندیشه بزرگ بسازیم. باید ظرفیتهای موجود را گسترش دهیم، موانع رشد علمی و معرفتی بانوان را برطرف کنیم، کیفیت تربیت علمی و اخلاقی طلاب را ارتقا دهیم و زمینه حضور مؤثرتر و گستردهتر زنان عالم و آگاه را در عرصههای مختلف فراهم آوریم. نباید به آنچه تاکنون به دست آمده است، بسنده کنیم؛ چراکه افقی که رهبر شهید انقلاب ترسیم کردند، بسیار بلندتر از داشتههای امروز ماست.
این سخنان امام مجاهد شهید، مسئولیت امروز ما را سنگینتر میکند؛ شاید بهترین راه پاسداشت آن دیدار، وفاداری عملی به پیام آن دیدار است. اینکه هر یک از ما، در هر جایگاه و مسئولیتی که قرار داریم، سهم خود را در تحقق آن آرمان بشناسیم و برای آن تلاش کنیم.
۳۰ آبان ۱۴۰۳، روزی است که رهبر شهید انقلاب از یک پدیده بینظیر سخن گفتند؛ اما امروز، این ما هستیم که باید نشان دهیم شایسته این اعتماد و این توصیف هستیم. ما وارثان مسیری هستیم که با یک اندیشه بزرگ آغاز شد و با مجاهدت نسلهای پیشین به اینجا رسید. اکنون نوبت ما است که این امانت را استوارتر از گذشته به پیش ببریم و افقی را که برایمان ترسیم شده است، به واقعیتی گستردهتر و ماندگارتر تبدیل کنیم.
پدیده بودن، افتخار ماست؛ اما پدیده ماندن و رساندن آن به قلههایی که برایش ترسیم شده است، مسئولیت ما است.
انتهای پیام










نظر شما